قرار گرفتن در معرض والپروات قبل از تولد و خطر ابتلا به اوتیسم در کودکان


اختلالات طیف اوتیسم در اوایل کودکی ظاهر می شوند و با مشکلات اجتماعی و ارتباطی و رفتارها و علایق کلیشه ای یا تکراری مشخص می شوند. آخرین تخمین‌های شبکه نظارت بر اوتیسم و ​​ناتوانی‌های رشدی CDC (ADDM) نشان می‌دهد که از هر ۴۴ کودک حدود ۱ کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD) تشخیص داده شده است.

در حالی که عوامل ژنتیکی نقش مهمی در تعیین خطر ابتلای کودک به اوتیسم دارند و می توان تشخیص داد که آیا در ۲۵٪ از کودکان مبتلا به ASD، علاقه فزاینده ای به بررسی عوامل محیطی نیز وجود دارد که در ایجاد اوتیسم دوران کودکی نقش دارند یا خیر. قرار گرفتن در معرض محیطی مختلفی از جمله واکسیناسیون، جیوه، آلودگی هوا، حشره کش ها و عفونت، و همچنین اخیراً داروهای روانپزشکی از جمله داروهایی مانند والپروئیک اسید (Depakote).

قرار گرفتن در معرض والپروات قبل از تولد با افزایش خطر (۱۰٪) برای طیف گسترده ای از ناهنجاری های مادرزادی، از جمله اسپینا بیفیدا، و همچنین پیامدهای منفی رشد عصبی، مانند ضریب هوشی پایین تر و تاخیر در رشد فرزندان در نتیجه، آکادمی مغز و اعصاب آمریکا اجتناب از والپروات در دوران بارداری را در صورت امکان توصیه کرده است.

علاوه بر این خطرات، تعداد فزاینده ای از مطالعات نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض والپروات جنین نیز ممکن است خطر ابتلا به اوتیسم را افزایش دهد.

گزارش های بالینی اولیه: احتمال ارتباط بین قرار گرفتن در معرض والپروات قبل از تولد و خطر ابتلا به اوتیسم برای اولین بار در سال ۱۹۹۷ و ۲۰۰۱ مطرح شد، زمانی که پزشکان شش مورد را گزارش کردند. بیماران مبتلا به سندرم والپروات جنینی و اوتیسم (ویلیامز و همکاران، ۲۰۰۱). با این حال، تا این اواخر بود که مطالعات بزرگتر خطر ابتلا به اوتیسم را در کودکانی که قبل از تولد در معرض والپروات قرار داشتند، ارزیابی کردند.

NEAD: یکی از اولین مطالعاتی که به طور سیستماتیک به این ارتباط نگاه کرد، tاو بررسی اثرات رشد عصبی داروهای ضد صرع (NEAD).، یک مطالعه مشاهده ای و چند مرکزی که به طور آینده نگر زنان مبتلا به صرع را که از داروهای ضد صرع در دوران بارداری استفاده کرده بودند، دنبال کرد (بروملی و همکاران، ۲۰۱۳). محققان مشاهده کردند که خطر اختلالات عصبی رشدی در کودکان ۶ ساله در معرض تک درمانی والپروات (۶/۵۰، ۱۲.۰٪؛ OR 6.05 تعدیل شده) حدود شش برابر بیشتر از کودکان غیر مواجهه (۴/۲۱۴؛ ۱.۸۷٪) بود. . ASD شایع ترین اختلال رشد عصبی گزارش شده بود.

گروه دانمارکی: در یک مطالعه بسیار بزرگترکریستنسن و همکارانش نتایج یک مطالعه مبتنی بر جمعیت را بر روی ۶۵۵۶۱۵ کودک متولد شده در دانمارک از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ گزارش کردند. کودکان از بدو تولد حداکثر به مدت ۱۴ سال پیگیری شدند. از میان این کودکان، ۵۴۳۷ کودک دارای اختلالات طیف اوتیسم (خطر مطلق ۱.۵۳٪) شناسایی شدند، از جمله ۲۰۶۷ مبتلا به اوتیسم دوران کودکی (خطر مطلق ۰.۴۸٪). در بین ۵۰۸ کودکی که در معرض والپروات قرار گرفتند، خطر ابتلا به ASD حدود سه برابر بیشتر بود (خطر مطلق از ۴.۴۲%؛ تنظیم شده HR 2.9). این مطالعه نشان نداد که دوزهای بالاتر والپروات با خطر بالاتر اوتیسم مرتبط است.

گروه سوئدی: با استفاده از داده ها از ثبت نام پزشکی سوئدویگز و همکارانش خطر ابتلا به ASD و ADHD را در گروهی متشکل از ۱۴۶۱۴ کودک متولد شده از مادران مبتلا به صرع بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۱ ارزیابی کردند و تا سال ۲۰۱۳ تحت پیگیری قرار گرفتند، از جمله ۶۹۹ مادری که از والپروئیک اسید استفاده می‌کردند. پس از تعدیل متغیرهای مخدوش کننده بالقوه، آنها مشاهده کردند که استفاده از والپروئیک اسید با افزایش ۲.۳ برابری خطر ابتلا به ASD (نسبت خطر) همراه است. [HR] 2.30، ۹۵% فاصله اطمینان (CI): 1.53-3.47).

دوز والپروئیک اسید: در حالی که مطالعات فوق ارتباطی بین دوز والپروئیک اسید و خطر ابتلا به اوتیسم مشاهده نکردند، برخی از مطالعات خطر بالاتری را در کودکانی که در معرض دوزهای بالاتر والپروئیک اسید قرار داشتند مشاهده کردند. به عنوان مثال، در مطالعه ۱۰۵ کودک استرالیایی ۶ تا ۸ ساله که توسط ارزیاب‌های نابینا ارزیابی شدند (وودز و همکاران، ۲۰۱۵)، محققان مشاهده کردند که ۱۱ کودک در معرض AED (10.5%) نمرات بالایی داشتند. بر روی مقیاس درجه بندی اوتیسم کودکی (CARS). دوز والپروات در دوران بارداری پیش بینی کننده قابل توجهی برای نمرات CARS بود.

از والپروئیک اسید در زنان در سنین باروری اجتناب کنید

این مطالعات شواهدی را ارائه می دهد که قرار گرفتن در معرض والپروات جنین با افزایش خطر ابتلا به اوتیسم و ​​اختلالات طیف اوتیسم مرتبط است. در حالی که خطر تراتوژنیک به سه ماهه اول محدود می شود، رشد عصبی جنین در طول بارداری اتفاق می افتد. بنابراین، قرار گرفتن در معرض والپروات در هر مرحله از بارداری خطر قابل توجهی دارد. استفاده از والپروات در دوران بارداری توصیه نمی شود. علاوه بر این، استفاده از والپروئیک اسید در زنان در سنین باروری باید اجتناب شود و در صورت امکان باید داروهای جایگزین را در نظر گرفت.

مطالعات متعدد نشان داده اند که قرار گرفتن در معرض والپروات قبل از تولد با افزایش خطر (۱۰٪) طیف گسترده ای از ناهنجاری های مادرزادی از جمله نقص لوله عصبی و همچنین مرتبط است. پیامدهای عصبی رشدی نامطلوب. با توجه به اینکه ۵۰ درصد بارداری‌ها در ایالات متحده برنامه‌ریزی نشده است، استفاده از والپروئیک اسید در زنان در سنین باروری قابل تردید است.

ما از پزشکان می‌خواهیم که به توصیه‌های زیر که توسط سازمان ارائه شده است، پایبند باشند آژانس پزشکی اروپا در مورد استفاده از والپروئیک اسید در زنان در سنین باروری:

روتا نوناکس، دکترای دکترا

منابع:

Bromley RL، Mawer GE، Briggs M، و همکاران. شیوع اختلالات عصبی رشدی در کودکانی که قبل از تولد در معرض داروهای ضد صرع قرار گرفته اند.J Neurol Neurosurg Psychiatry. 31 ژانویه ۲۰۱۳.

کریستنسن جی، گرونبورگ تی کی، سورنسن ام جی، شندل دی، پانر ای تی، پدرسن ال اچ، وسترگارد ام. قرار گرفتن در معرض والپروات قبل از تولد و خطر اختلالات طیف اوتیسم و ​​اوتیسم دوران کودکی. جاما. ۲۰۱۳: ۲۴؛ ۳۰۹ (۱۶): ۱۶۹۶-۷۰۳

Meador KJ، Loring DW. خطرات مواجهه داخل رحمی با والپروات جاما. ۲۰۱۳: ۲۴؛ ۳۰۹ (۱۶): ۱۷۳۰-۱.

Wiggs KK، Rickert ME، Sujan AC، Quinn PD، Larsson H، Lichtenstein P، Oberg AS، D’Onofrio BM. استفاده از داروهای ضد تشنج در دوران بارداری و خطر ابتلا به ASD و ADHD در کودکان. عصب شناسی. ۲۰۲۰ دسامبر ۱۵;۹۵(۲۴): e3232-e3240.

ویلیامز جی، کینگ جی، کانینگهام ام، استفان ام، کر بی، هرش جی اچ. سندرم والپروات جنینی و اوتیسم: شواهد اضافی از یک ارتباط Dev Med Child Neurol. 2001 مارس؛ ۴۳ (۳): ۲۰۲-۶.

Wood AG, Nadebaum C, Anderson V, Reutens D, Barton S, O’Brien TJ, Vajda F. ارزیابی آینده نگر صفات اوتیسم در کودکانی که در دوران بارداری در معرض داروهای ضد صرع قرار گرفته اند. صرع. ۲۰۱۵ ژوئیه؛ ۵۶ (۷): ۱۰۴۷-۵۵.

پست های مرتبط

رژیم آنلاین دکتر روشن ضمیر https://rdiet.ir/ رژیم کتوژنیک دکتر روشن ضمیر