مطالب ضروری: شیردهی و داروهای ضد صرع


فواید شیردهی هم برای مادر و هم برای فرزندش به طور گسترده مستند و تأیید شده است. در حالی که بسیاری از زنان دوست دارند با شیر مادر تغذیه کنند، زنانی که دارو مصرف می کنند ممکن است به طور قابل درک نگران این باشند که داروهایی که مصرف می کنند چگونه ممکن است بر نوزاد شیرخوار تأثیر بگذارد. علاوه بر این، پزشکان به زنانی که دارو مصرف می‌کنند، گفته می‌شود که نمی‌توانند با شیر مادر تغذیه کنند یا باید مصرف دارو را قطع کنند. برعکس، ما داده هایی داریم که نشان می دهد شیردهی در حین مصرف انواع مختلف داروها می تواند بی خطر باشد.

مقاله زیر بر اساس الف بررسی از Nucera و همکاران در مورد استفاده از داروهای ضد صرع در زنان باردار و شیرده.

تخمین مقدار دارو در شیر مادر

روش های مختلفی در ادبیات به عنوان ابزاری برای محاسبه قرار گرفتن کودک در معرض داروهای مادر در طول شیردهی توصیف شده است. در این میان، نسبت شیر/پلاسما (M/P) بیشترین استفاده را دارد. نسبت M/P رابطه بین غلظت دارو در شیر مادر است در مقابل پلاسمای مادر: نسبت M/P بیشتر از ۱ نشان می دهد که دارو در شیر مادر متمرکز است، اما همیشه سطح واقعی مواجهه کودک را منعکس نمی کند.

استفاده از کدام AED در دوران شیردهی ایمن است؟

به طور کلی، بر اساس تجربه بالینی و گزارش موارد عوارض جانبی مشاهده شده، داده های ایمنی محدودی برای AED های خاص در طول شیردهی وجود دارد. “داروها و شیر مادر” توسط توماس هیل که مرتباً تجدید نظر می شود منبع اطلاعاتی است که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد. در این راهنما، داروها به پنج دسته خطر شیردهی طبقه بندی شده اند که از «ایمن ترین» (L1) تا «منع مصرف» (L5) را شامل می شود. بیشتر AED ها به سه دسته خطر تقسیم می شوند: L2 – “ایمن”، L3 – “متوسط ​​ایمن”، یا L4 – “احتمالا خطرناک”.

AED های “ایمن” (L1): کاربامازپین و والپروات.

این AED ها دارای درجه نسبتاً بالایی از اتصال پروتئین در پلاسما، میزان کم دفع در شیر مادر و نسبت M/P گزارش شده از ۰.۰۱ تا ۰.۷ هستند.

با این حال، عوارض جانبی در گزارش موارد سمیت کبدی و ترومبوسیتوپنی در نوزادان شیرده مادران با استفاده از والپروات و اختلال عملکرد کبد و کاهش افزایش وزن در نوزادان شیرده مادران با استفاده از کاربامازپین شرح داده شده است.

AEDهای «نسبتاً ایمن».: گاباپنتین، لاموتریژین، اکسکاربازپین، توپیرامات

این AED ها درجه پایینی از اتصال به پروتئین در پلاسما (از ۱۵٪ توپیرامات تا ۵۵٪ لاموتریژین و اکسکاربازپین)، وزن مولکولی پایین و نسبت M/P گزارش شده از ۰.۱ تا ۲.۰ را نشان می دهند.

به دلیل ظرفیت محدود شیرخواران برای متابولیسم داروها به دلیل گلوکورونیداسیون نارس کبدی UDP و درجه پایین اتصال به پروتئین، غلظت سرمی لاموتریژین بالا ممکن است در نوزاد شیرده مشاهده شود. با این حال، عوارض جانبی در نوزادان به ندرت گزارش می شود و شامل ترومبوسیتوز خفیف و یک گزارش موردی است که آپنه را در نوزادی که مادرش از دوزهای بالای لاموتریژین بعد از زایمان استفاده کرده است، توصیف می کند.

توپیرامات (کمتر از ۲۰۰ میلی گرم در روز) و گاباپنتین (کمتر از ۲۱۰۰ میلی گرم در روز) با غلظت های پایین سرمی نوزاد همراه است و هیچ گونه عوارض جانبی در نوزادان شیرده گزارش نشده است.

هیچ گزارشی از عوارض جانبی در نوزادانی که در معرض اکسکاربازپین در شیر مادر قرار گرفته اند وجود ندارد، اما به دلیل اطلاعات محدود، اکسکاربازپین هنوز به عنوان نسبتاً ایمن طبقه بندی می شود.

AEDهای «احتمالاً خطرناک»: دیازپام و کلونازپام

این AED ها با نسبت M/P از ۰.۳ تا ۲.۸، درجه کم اتصال به پروتئین و دفع زیاد در شیر مادر مشخص می شوند. علاوه بر این، این داروها نیمه عمر طولانی دارند و می توانند در نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می شوند با قرار گرفتن مکرر یا مداوم با دارو در شیر مادر تجمع کنند. عوارض جانبی مانند خواب آلودگی و کاهش وزن با بنزودیازپین هایی مانند دیازپام و کلونازپام گزارش شده است.

در حالی که هیل بنزودیازپین ها را به عنوان «احتمالاً خطرناک» طبقه بندی می کند، یافته های عوارض جانبی عمدتاً از گزارش های موردی به دست می آید. مطالعات مشاهده ای بزرگتر نگرانی هایی را ایجاد نمی کند (بیرنباوم و همکاران، ۱۹۹۹؛ کلی و همکاران، ۲۰۱۲). اطلاعات بیشتر در مورد این گزارش های موردی را می توانید در اینجا بیابید لاکتمد.

اثرات طولانی مدت قرار گرفتن در معرض داروهای ضد صرع در شیر مادر

در حالی که مطالعات مختلف به ایمنی کوتاه مدت داروهای ضد صرع (AEDs) در نوزادان شیرده پرداخته اند، تعداد کمی به طور سیستماتیک اثرات طولانی مدت قرار گرفتن در معرض این داروها را بر رشد شناختی ارزیابی کرده اند. در یک مطالعه کوهورت آینده نگر از نروژ، ویبی و همکارانش (۲۰۱۳) به طور آینده نگر نوزادانی را که از مادرانی که داروهای ضد صرع مصرف می کردند، دنبال کردند. (مونوتراپی کاربامازپین، لاموتریژین، فنی توئین یا والپروات) در دوران بارداری و شیردهی در این مطالعه، نوزادان در سنین ۶، ۱۸ و ۳۶ ماهگی مورد بررسی قرار گرفتند.

محققان با مقایسه نتایج بین کودکان در معرض AED و کودکانی که از شیر مادر تغذیه نمی کردند، مشاهده کردند که در سن ۶ ماهگی، نوزادان مادرانی که از داروهای ضد صرع استفاده می کردند (۲۲۳ نفر) در معرض خطر بالاتری برای اختلال در مهارت های حرکتی ظریف بودند (۱۱.۵٪ در مقابل ۴.۸٪؛ نسبت شانس = ۲.۱). استفاده از داروهای ضد صرع متعدد (در مقایسه با عدم قرار گرفتن در معرض) با پیامدهای نامطلوب برای مهارت های حرکتی ظریف (۲۵.۰٪ در مقابل ۴.۸٪؛ نسبت شانس = ۴.۳) و مهارت های اجتماعی (۲۲.۵٪ در مقابل ۱۰.۲٪؛ نسبت شانس = ۲.۶) همراه بود.

در آینده ای متفاوت مطالعه از Meador و همکاران که شامل ۷۸ کودک تغذیه شده با شیر مادر در معرض AED ها (شامل اما نه محدود به لاموتریژین) بود، هیچ اثر نامطلوبی از قرار گرفتن در معرض AED از طریق شیر مادر در کودکان ۶ ساله مشاهده نشد. در واقع، کودکانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند (حتی اگر در معرض AED قرار داشته باشند) بهره هوشی بالاتر و توانایی‌های کلامی بالاتری از خود نشان می‌دهند.

درک محدودیت های داده های فعلی

هنگام تصمیم گیری در مورد استفاده از داروها در زنان باردار و شیرده، بر ایمنی داروهای خاص تمرکز کنید و داروهایی را انتخاب کنید که “ایمن ترین” در نظر گرفته می شوند. با نگاهی به داده های AED ها، برنده یا بازنده مشخصی وجود ندارد. داده ها محدود است و به نظر می رسد که تفاوت های بسیار کمی بین داروهایی که “ایمن” در نظر گرفته می شوند و داروهای دیگری که “احتمالاً خطرناک” هستند وجود دارد. خبر خوب این است که، در حالی که داده های ما محدود است، به نظر می رسد که هیچ یک از AED ها در سطوح بالایی در شیر مادر دفع نمی شوند یا با نرخ بالای عوارض جانبی در شیرخوار مرتبط هستند.

اتکای بیش از حد به دستورالعمل‌های درمانی که داروها را به دسته‌های ایمنی خاص اختصاص می‌دهد، می‌تواند منجر به تغییرات غیرضروری دارویی شود. به عنوان مثال، تعویض یک زن مبتلا به اختلال دوقطبی که در دوران بارداری در مصرف لاموتریژین (L3) ثابت بوده است به اسید والپروئیک (L2) پس از زایمان، زیرا اسید والپروئیک – حداقل با توجه به دسته های شیردهی Hale – به نظر می رسد “ایمن تر” باشد، ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد. عود در مادر و اگر عود رخ دهد، نوزاد در معرض خطر عوارض جانبی مرتبط با بیماری روانپزشکی در مادر خواهد بود.

علاوه بر این، باید تأثیر شیردهی بر سلامت روان مادر را در تصمیم گیری در مورد شیردهی در نظر گرفت. یکی از مزایای مهم اتکا به طور جزئی یا کامل بر استفاده از شیر خشک این است که می توان شیردهی شبانه را بین زوجین تقسیم کرد و در نتیجه باعث کاهش کمبود خواب در مادر می شود. کمبود خواب ممکن است خطر عود را افزایش دهد و با افزایش خطر و شدت بیشتر افسردگی پس از زایمان مرتبط است. زنان ممکن است تصمیم بگیرند که شیر مادر را در طول روز پمپاژ کنند تا شیر خود را حفظ کنند و به همسر خود اجازه دهند که مسئولیت اصلی تغذیه شبانه را بر عهده بگیرد. این رویکرد به کاهش کمبود خواب در مادر کمک می کند و در عین حال مزایای شیر مادر را نسبت به تغذیه با شیر خشک برای کودک فراهم می کند.

روتا نوناکس، دکترای دکترا

Birnbaum CS، Cohen LS، Bailey JW، و همکاران. غلظت سرمی داروهای ضد افسردگی و بنزودیازپین ها در شیرخواران: یک سری موارد. اطفال. ۱۹۹۹؛ ۱۰۴: e11.

کلی LE، پون اس، مددی پی، و همکاران. مواجهه نوزادان با بنزودیازپین ها در دوران شیردهی J Pediatr. 2012; 161:448-51.

Meador، KJ. شیردهی و داروهای ضد صرع. جاما ۲۰۱۴; ۳۱۱: ۱۷۹۷-۱۷۹۸.

Nucera B، Brigo F، Trinka E، Kalss G. درمان و مراقبت از زنان مبتلا به صرع قبل، حین و بعد از بارداری: راهنمای عملی. Ther Adv Neurol Disord. 2022 ژوئن ۱۱; ۱۵:۱۷۵۶۲۸۶۴۲۲۱۱۰۱۶۸۷.

Veiby، G، Engelsen، BA، Gilhus، NE. رشد اولیه کودک و قرار گرفتن در معرض داروهای ضد صرع قبل از تولد و از طریق شیردهی: یک مطالعه کوهورت آینده نگر بر روی کودکان زنان مبتلا به صرع. JAMA Neurol 2013; 70: 1367–۱۳۷۴.

پست های مرتبط