رژیم لاغری سریع

چگونه استرس مزمن بر آدرنال شما تأثیر می گذارد


آیا می دانستید که استرس به عنوان یک بیماری همه گیر طبقه بندی می شود؟

واقعا! استرس توسط سازمان بهداشت جهانی به عنوان اپیدمی سلامت قرن بیست و یکم طبقه بندی شده است. زندگی با کیفیت و عملکرد خوب در جامعه پر استرس ما دشوارتر می شود، اما ما نیز نمی توانیم بدون آن زندگی کنیم. در پایان روز، ما برای زنده ماندن به استرس نیاز داریم زیرا به ما کمک می کند هوشیار باشیم، سازنده باشیم و انعطاف پذیر باشیم.

متأسفانه، استرس مزمن و کنترل نشده (چه واقعی و چه تصوری) همه ما به آرامی سلامت متابولیک ما را تضعیف می کند، سیستم عصبی ما را خراب می کند و توانایی ما را برای عملکرد بهینه در زندگی روزمره مختل می کند. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که همیشه در ارتباط هستیم، با تقاضای زیاد، ۲۴ ساعت هفته در حال تماس هستیم، همیشه در حال حرکت، دائماً در حال انجام و هرگز فقط نیستیم.

قبل از اینکه به ارتباط بین استرس مزمن و غده فوق کلیوی بپردازیم، اجازه دهید ابتدا سه مرحله استرس هانس سلی را که به عنوان سندرم سازگاری عمومی (GAS) شناخته می شود، مورد بحث قرار دهیم.

مراحل استرس (GAS):

فاز ۱ – مرحله هشدار: یک استرس (چه واقعی و چه درک شده) اتفاق می افتد. غدد آدرنال کورتیزول ترشح می‌کنند و به شما آن هجوم آدرنالین را می‌دهند که بسیار آسان است که به آن معتاد شوید. ضربان قلب شروع به افزایش می کند و ما وارد جنگ یا فرار می شویم. شما زنده می مانید زیرا این مرحله به شما کمک می کند از شیری که شما را تعقیب می کند فرار کنید!

فاز ۲ – مرحله مقاومت: پس از رفع استرس (چه از نظر ذهنی، جسمی یا عاطفی) بدن تمایل دارد به حالت عادی بازگردد. بدنی که در برابر استرس مقاوم است می تواند در اینجا به عملکرد طبیعی خود بازگردد. بدنی که دچار ناراحتی متابولیک است نمی تواند.

اگر فقدان رفتارهای سبک زندگی سالم (مدیریت استرس) یا کمبود مواد مغذی (عدم پایه معدنی قوی) وجود داشته باشد، می توانیم در این مرحله گیر کنیم. در نتیجه، بدن با کاهش سرعت سایر اندام ها و عملکردهای بدن شروع به به خطر انداختن و ذخیره انرژی می کند. در این مرحله از نظر فیزیکی شروع به احساس یا متوجه پریشانی در بدن می‌کنیم مانند خستگی شدید، مقاومت در برابر افزایش وزن یا کاهش وزن، اختلال در خواب، بدتر شدن PMS، مه مغزی، تحریک‌پذیری، مشکلات گوارشی و غیره.

فاز ۳ – مرحله EXTREME EHAUSTION: بعد از استرس طولانی مدت، غدد فوق کلیوی (محل تولید هورمون های استرس) چیزی برای دادن ندارند. آنها معمولاً به دلیل عدم انعطاف پذیری و همچنین رژیم غذایی نامناسب و کمبود مواد مغذی، زمان سختی برای تجدید انرژی دارند. همه چیز در بدن سست می شود و بدن التماس می کند که استراحت کند تا بتواند ترمیم کند. به مخزن بنزین ماشینتان فکر کنید که در مسیر E در میانه یک سفر جاده ای بدون پمپ بنزین کار می کند.


اکنون که مراحل استرس را بهتر متوجه شدیم، اجازه دهید کمی در مورد غدد فوق کلیوی صحبت کنیم.

غدد فوق کلیوی شما چیست؟

ما دو غده فوق کلیوی داریم. آنها کوچک اما قدرتمند هستند و بالای کلیه های شما می نشینند. غدد فوق کلیوی شما هورمون های استرس مانند کورتیزول و DHEA را تولید و آزاد می کنند. آنها همچنین اپی نفرین (آدرنالین) تولید می کنند که به محافظت و زنده نگه داشتن شما در طول پاسخ مبارزه یا فرار کمک می کند. آنها همچنین بسیاری از عملکردهای متابولیک دیگر مانند متعادل کردن قند خون و تنظیم فشار خون و سیستم ایمنی را دارند، اما در اصل این پست، اجازه دهید به چگونگی کمک به پاسخ به استرس تمرکز کنیم.

PSSST: درست به عنوان یک FYI، با نزدیک‌تر شدن زنان به دوران یائسگی، هورمون‌های جنسی شما از تولید اولیه در تخمدان‌ها به غدد فوق کلیوی تغییر می‌کنند. اگر در حال حاضر در یک محیط پر استرس زندگی می‌کنید که به خوبی مدیریت نمی‌شود و به مرحله بعدی زندگی خود (یائسگی) می‌روید، می‌توانید ببینید که چگونه این امر می‌تواند بر غدد آدرنال تأثیر بسزایی داشته باشد!

بنابراین، استرس چگونه بر آدرنال شما تأثیر می گذارد؟

محور HPA بسیار پیچیده است، اما، اساسا، این غدد فوق کلیوی است که دست در دست مغز (هیپوتالاموس و غدد هیپوفیز) کار می کنند. هنگامی که مغز با استرس تحریک می شود، هیپوتالاموس ACTH (هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک) ترشح می کند که به غدد فوق کلیوی می رود و باعث ترشح کورتیزول می شود. متأسفانه، بدن نمی تواند بین استرس واقعی (از دست دادن شغل)، استرس مزمن طولانی مدت (ترومای مدفون یا مبارزه با بیماری)، یا استرسی که فقط درک می شود (احساس عصبانیت در مورد چیزی که حتی اتفاق نیفتاده است) تفاوت قائل شود. بنابراین بدن با هر موقعیتی با ترشح همان مقدار کورتیزول رفتار می کند، همانطور که اگر یک شیر واقعاً شما را در زندگی واقعی تعقیب می کرد!

استرس مدیریت نشده مداوم منجر به آزاد شدن مداوم کورتیزول می شود که به مرور زمان مانند دختری است که گرگ گریه می کند. غدد فوق کلیوی با درخواست کمک در زمانی که واقعاً نیازی به آن نیست، واقعاً می سوزند. این معمولاً غده فوق کلیوی بیش فعال و کورتیزول بالا نامیده می شود. غدد آدرنال از همدردی (کورتیزول) خارج می شوند، جایی که آدرنال ها از بیش فعال/بالا به کورتیزول کم و کم می روند. الگوی سالم تولید کورتیزول که قرار است صبح ها بالا برود تا شما را از خواب بیدار کند و در طول روز زمین بخورید تا به شما بگوید چه زمانی زمان شروع استراحت/رفتن به خواب است، واقعاً از بین می رود و بدن شروع به گیج شدن می کند. منجر به تعداد زیادی نشانه/علائم ذکر شده در زیر می شود.

علائم و نشانه های پرکاری غدد فوق کلیوی (کورتیزول بالا) و/یا غدد فوق کلیوی کم کار (کورتیزول پایین) چیست؟

توجه – این مرحله معمولاً ابتدا برای یک دوره چند ماه/سال قبل از انتقال به غدد فوق کلیوی کم کار/کورتیزول کم اتفاق می افتد..

فعالیت بیش از حد غدد فوق کلیوی/کورتیزول بالا می تواند موارد زیر را نشان دهد:

  1. احساس خستگی اما سیمی
  2. چربی شکم
  3. میل به شکر/کربوهیدرات و کافئین
  4. اختلالات خواب، به خصوص بین ساعت ۲-۴ صبح
  5. کاهش وزن
  6. افزایش ضربان قلب، تعریق

غدد آدرنال کم کار/کورتیزول پایین می توانند موارد زیر را نشان دهند:

  1. مشکل در بیدار شدن از خواب و حرکت در صبح
  2. قهوه/کافئین دیگر آن را برای شما انجام نمی دهد
  3. انرژی کم/خستگی و خستگی مفرط
  4. مه مغزی/از دست دادن حافظه
  5. سیستم ایمنی سرکوب شده
  6. دست های سرد / غذا
  7. یبوست
  8. نبض پایین، فشار خون و دمای بدن

بنابراین شاید احساس می کنید که با یکی از مراحل بالا ارتباط دارید؟

در اینجا چند راه وجود دارد که می توانید از غدد فوق کلیوی خود حمایت کنید و در پاسخ به استرس خود انعطاف پذیری ایجاد کنید!

نکته، نکته: قارچ‌های تطبیق‌زای سکسی مانند آشواگاندا بسیار عالی هستند، اما واقعاً جایی نیست که باید شروع کنید. یک رویکرد قوی و درمانی در رفتارهای سبک زندگی نهفته است که ریتم شبانه روزی شما را تنظیم می کند و در برابر استرس انعطاف پذیری ایجاد می کند و همچنین از غذا به عنوان دارو برای ایجاد یک پایه معدنی قوی که غدد فوق کلیوی شما را تغذیه می کند استفاده می کند.

  1. ترکیب مواد معدنی برای غدد فوق کلیوی

مواد معدنی کامل غذا برای تجدید انرژی و پر کردن غده فوق کلیوی:

(محدود نمی شود، اما از کجا می توانید شروع به پاشیدن آنها در رژیم غذایی خود کنید؟)

  • سدیم – نمک معدنی مانند نمک واقعی ردموند یا نمک دریای سلتیک، هر چیز ترشی، ژامبون
  • پتاسیم – آب نارگیل، کرم تارتار، سیب زمینی، موز، آب آلوئه ورا برگ داخلی
  • منیزیم – آب نارگیل، کاکائو، نوک کاکائو، سبزیجات برگ‌دار پخته شده یا حمام نمک اپسوم/خیساندن پا، لوسیون غنی شده با منیزیم
  • ویتامین C – مرکبات یا کامو کامو
  • ویتامین های B – گوشت اندام / جگر گاو
  • الکترولیت ها – Jigsaw Health، LMNT، Rayvi، RE-lyte
  • کوکتل آدرنال – اره منبت کاری اره مویی!
  1. در عرض ۱۰ دقیقه پس از بیدار شدن به مدت ۱۰ تا ۳۰ دقیقه در معرض نور خورشید قرار بگیرید. اگر نور طبیعی یک گزینه نیست، به یک نور شاد نگاه کنید. و نه، پیمایش شبکه‌های اجتماعی روی گوشی شما به عنوان نور در چشم شما به حساب نمی‌آید! مقداری آب یا یک ماکت معدنی در ایوان پشتی خود بنوشید و قبل از اینکه وارد دنیای دیوانه آن روز شوید کمی به خودتان زمان بدهید.
  2. در عرض ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پس از بیدار شدن از خواب یک صبحانه متعادل بخورید تا به بدن خود (عمدتاً ذخایر کبد) بگویید که در امان هستید! از کربوهیدرات ها نترسید مقداری کربوهیدرات دیر هضم را همراه با پروتئین و چربی باکیفیت خود در صبح بگنجانید تا ذخایر گلوکز خود را دوباره پر کنید! به احتمال زیاد بدن شما در طول شب هنگام سم زدایی از طریق آنها می سوزد و از شما می خواهد مقداری سوخت دریافت کنید.
  3. غذا قبل از کافئین، همیشه! همین الان به این عادت کن اگر صبحانه کامل شما گزینه مناسبی نیست، صبح زود به سراغ یک میان وعده قبل از قهوه بروید. برخی از نمونه ها عبارتند از یک وافل پروتئین + کره با علف یا چند تکه میوه خشک + مقداری کره آجیل.
  4. هر ۳-۴ ساعت در طول روز غذا بخورید. اجازه ندهید قند خون بین وعده‌های غذایی خیلی پایین بیاید، در غیر این صورت بدن مجبور می‌شود کورتیزول اضافی برای دریافت انرژی بخواهد.
  5. هر روز صبح که از خواب بیدار می شوید، یک مانترای مثبت بگویید. یک چیزی که می خواهید انجام دهید یا شاید راهی است که می خواهید احساس کنید چیست؟ این به تنظیم لحن برای یک روز عالی و زیبا کمک می کند!
  6. همیشه به نفس خود برگرد. این تنها هدیه رایگانی است که در درون ما ساخته شده است و به ما کمک می کند تا به ما کمک کند تا سیستم عصبی را آرام کنیم و سیستم عصبی را بهبود بخشیم، که در عوض به ما کمک می کند تا در برابر عوامل استرس زا که ظاهر می شوند انعطاف پذیرتر شویم. در مورد این فکر کنید – اگر ما کم عمق نفس می کشیم و نفس خود را در قفسه سینه خود متوقف می کنیم، تمایل به احساس اضطراب و نگرانی داریم. اگر عمیقاً در شکم خود نفس بکشیم، راحت تر می توانیم آرامش داشته باشیم و آرامش پیدا کنیم.
  7. اگر احساس می کنید که کورتیزول بالا یا پایین را کنار می گذارید، برای مدتی تلاش خود را برای کاهش وزن انجام دهید. مدتی را برای حمایت، تغذیه و ترمیم متابولیسم اختصاص دهید. به ورزش کمتر، پیاده روی بیشتر، خواب بیشتر، آفتاب بیشتر، تنفس بیشتر، لبخند بیشتر و خنده بیشتر فکر کنید. واقعا زمینگیر شوید و مدتی را در طبیعت بگذرانید. مرزها را تعیین کنید. گاهی نه گفتن را شروع کنید. با خودت واقعا ملایم باش

سال ۲۰۲۲ است و متأسفانه، استرس ما از بین نمی رود، اما این بدان معنا نیست که ما از دست رفته ایم! ما فقط باید کمی وقت بگذاریم تا مکث کنیم و در مورد آنچه واقعاً نیاز داریم فکر کنیم. کاهش سرعت. برای اینکه تکنیک های مدیریت استرس را در زندگی روزمره خود بگنجانیم. بیایید با انتخاب چند ابزار حمایتی بالا برای بهبودی و بازگشت قوی تر از همیشه، هدفی را در نظر بگیریم که در اپیدمی استرس قرن بیست و یکم آماری نباشیم.

xxمگان

برخی از پیوندهای موجود در این صفحه حاوی پیوندهای وابسته هستند، به این معنی که اگر چیزی را که من توصیه می کنم خریداری کنید، مقداری پول دریافت می کنم. من هرگز و هرگز محصولی را که خودم نخرم توصیه نمی کنم (این خیلی ناخالص است).